Ik ben iemand die graag bouwt. Liefst vanaf het moment waarop er nog bijna niets is.

Een eerste idee, een gevoel, enkele gesprekken. Daar kan ik volledig van aangaan. Ik begin verbanden te zien, schrijf dingen uit, zoek beelden, denk na over kleuren en woorden, stel mensen aan elkaar voor en probeer langzaam zichtbaar te maken wat daarvoor alleen nog in ons hoofd bestond.

Zo is [IMPACT] voor mij ook begonnen.

Vanuit het gevoel dat er nog veel meer mogelijk is wanneer we jongeren, sterke inhoud, de juiste mensen en een bijzondere omgeving bij elkaar brengen. Ik wilde mee een plek creëren waar jongeren kunnen bewegen, ontdekken, praten, lachen, proberen en soms ook even botsen. Een plek waar persoonlijke groei nergens zwaar of geforceerd hoeft te voelen.

Mijn liefde voor jongeren speelt daarin een grote rol.

Ik hou van hun energie en hun eerlijkheid. Jongeren voelen heel snel wanneer iets echt is. Je kunt een programma perfect voorbereiden, maar als de sfeer niet klopt of iemand niet oprecht aanwezig is, prikken zij daar zo doorheen.

Tegelijk zie ik hoeveel er op jonge mensen afkomt. Hoe vroeg ze al moeten weten wie ze zijn, wat ze goed kunnen en welke richting ze uit willen. Terwijl die jaren net bedoeld zijn om te mogen zoeken. Om van gedachten te veranderen, iets te proberen, ergens slecht in te zijn en alsnog opnieuw te beginnen.

Ik wil dat [IMPACT] ruimte geeft aan dat zoeken.

En ik wil dat die ruimte mooi is.

Dat laatste klinkt misschien oppervlakkig, maar voor mij is het dat helemaal niet. Hoe een plek eruitziet, welke muziek er speelt, hoe we mensen ontvangen, wat er op tafel staat en hoe zorgvuldig iets werd voorbereid: het vertelt allemaal hetzelfde. Het zegt dat we aandacht hebben besteed aan jouw komst. Dat je ergens binnenstapt waar over jou is nagedacht.

Ik geloof heel hard in de kracht van sfeer. In het verschil tussen ergens aanwezig zijn en ergens echt in opgenomen worden.

Daarom vind ik het belangrijk dat een [IMPACT]-experience ook visueel klopt. Dat de locatie iets opent. Dat de materialen verzorgd zijn. Dat het eten vers is en met aandacht wordt klaargemaakt. Dat er beelden ontstaan die de energie van het moment kunnen vasthouden. Dat alles herkenbaar voelt, zonder dat het gekunsteld wordt.

Ik hou van mooie dingen, maar vooral van mooie dingen die iets doen.

Een lange tafel waaraan jongeren die elkaar ’s ochtends nog niet kenden samen zitten te eten. Een ruimte die uitnodigt om even te vertragen. Een foto waarop je geen pose ziet, maar wel precies voelt wat er die dag gebeurde. Een merk dat zichtbaar is omdat het werkelijk deel uitmaakt van de ervaring.

Daar ligt een groot deel van mijn waarde binnen [IMPACT].

Ik bewaak het grotere verhaal en tegelijk verlies ik mezelf graag in de details. Ik denk na over het concept, de communicatie, de partners, de beleving en de manier waarop we alles naar buiten brengen. Ik wil dat wat mensen online zien overeenkomt met wat ze bij ons voelen. Warm, energiek, menselijk en zorgvuldig opgebouwd.

Tijdens de voorbereiding van ons eerste Camp kwam dat allemaal samen.

Er waren veel praktische vragen. Coaches, programma’s, inschrijvingen, maaltijden, materiaal, partners, fotografie en jongeren die via [IMPACT] for All een plaats zouden krijgen. Iedere beslissing leidde naar drie nieuwe beslissingen. Sommige dagen voelde het alsof alles tegelijk bewoog.

Toch vond ik zelfs die chaos bijzonder.

Want tussen de spreadsheets, telefoontjes en lastminutewijzigingen door zag ik steeds duidelijker wat we aan het maken waren. Iets dat daarvoor alleen nog uit woorden, ideeën en beelden bestond, begon een echte plek te krijgen.

Tijdens het Camp zelf keek ik voortdurend rond.

Ik zag natuurlijk wat er op het programma stond, maar mijn aandacht ging even vaak naar wat ertussen gebeurde. Hoe iemand binnenkwam. Wie naast wie ging zitten. Of een jongere aansluiting vond bij de groep. Hoe de energie veranderde na een maaltijd. Waar het programma goed stroomde en waar we de volgende keer meer rust moesten voorzien.

Ik zag ook hoe belangrijk de kleinste dingen waren.

Een paar basketbalschoenen betekende dat een kind volwaardig kon meedoen. Een coach die nog even bleef luisteren, maakte ruimte voor een gesprek dat nergens op de planning stond. Samen eten zorgde ervoor dat jongeren op een andere manier contact maakten. Foto’s maakten zichtbaar wat tijdens zo’n dag soms te snel voorbijgaat.

Dat zijn de momenten waar ik van aan ga. Wanneer alle onderdelen plots samenkomen en je voelt: ja, hiervoor hebben we dit gebouwd.

Ik ben na dat eerste Camp naar huis gegaan met veel trots en minstens evenveel ideeën over wat beter kon. Dat hoort voor mij bij ondernemen en creëren. Ik wil niet vasthouden aan iets omdat we er hard aan gewerkt hebben. Ik wil blijven kijken, voelen, vragen stellen en verbeteren.

[IMPACT] hoeft voor mij nooit “af” te zijn.

Ik hoop dat het een merk wordt dat blijft groeien zonder zijn gevoel te verliezen. Een plek waar inhoud en schoonheid elkaar versterken. Waar experts hun kennis samenbrengen, partners echt onderdeel worden van het verhaal en jongeren voelen dat er voor hen iets bijzonders werd gemaakt.

Mijn bijdrage daaraan zit misschien moeilijk in één functietitel.

Ik geef vorm aan ideeën. Ik verbind mensen. Ik bouw verhalen en bewaak het gevoel. Ik probeer van een programma een ervaring te maken en van een ervaring iets wat nog een tijd blijft nazinderen.

Dat is waar ik goed in ben.

En eerlijk? Dat is ook gewoon wat ik het allerliefste doe.

— Mirte